Tips voor ouders om
met hun kinderen
over terrorisme te praten
Als je je kinderen goed wilt opvoeden is een open communicatie
vereist. Dat is de sleutel tot intimiteit en tot gevoelens
van veiligheid. Er zijn helaas nog tal van ouders die
dat niet echt goed kunnen en die zichzelf nog moeten opvoeden.
Pas dan kun je veilig met kinderen over belangrijke zaken
in het leven praten. Maar goed, laten we er vanuit gaan
dat u open met uw kinderen kunt praten over wat ze willen
weten.
Normen en waarden
Los daarvan is het altijd goed om in het bijzijn van kinderen
onderling te discussiëren over de stand van zaken
in onze wereld, de cultuurverschillen, de verschillende
gedachtengoeden, de conflicten die uit de verschillen
kunnen voortvloeien en het streven naar vreedzaam samenleven
in onze ene wereld. Zo voed je ze op met "normen
en waarden" wat bepaalde politici erg graag willen
zonder zich er zelf aan te houden.
Terrorisme staat natuurlijk haaks op zo'n streven en zal
dan toch onvermijdelijk gespreksstof (moeten) worden in
het gezin, temeer daar de verschrikkingen ervan niet van
de buis zijn weg te branden. Hoe pak je dat aan?
Daarvoor de volgende 20 tips:
• Creëer een open en steunende omgeving waarin
kinderen weten dat ze vragen kunnen stellen, maar forceer
ze niet om te praten over zaken als ze er nog niet rijp
voor zijn.
• Geef kinderen eerlijke antwoorden en informatie.
Ze komen toch achter de waarheid en het tast hun vertrouwen
in u en uw geloofwaardigheid aan.
• Gebruik woorden en concepten die kinderen kunnen
begrijpen. Pas uw uitleg aan aan hun taalvermogen en hun
ontwikkelingspeil.
• Wees bereid informatie en uitleg vaak te herhalen.
Het kan voor een kind soms moeilijk zijn dit te begrijpen
of te accepteren. Vragen herhalen kan ook een manier zijn
voor een kind om gerustgesteld te willen worden.
• Accepteer en erken de gedachten, gevoelens en reacties
van kinderen. Laat merken dat hun vragen en bezorgdheden
belangrijk en terecht zijn.
• Stel ze gerust, maar doe dat op een realistische
manier. Laat ze veilig voelen, maar beloof ze bijvoorbeeld
niet dat er nooit oorlog zal uitbreken en er niets gevaarlijks
aan de hand is.
• Bedenk dat kinderen situaties erg naar hun persoontje
toetrekken en zich snel zorgen maken over familie of vrienden
op plekken waar zich terroristische activiteiten afspelen.
• Help kinderen om zich te uiten. Dat hoeft niet
altijd met woorden te gebeuren. Tekenen, spelletjes doen
of verhaaltjes schrijven kan ook helpen hun gevoelens
vorm te geven.
• Probeer discriminatie en stereotypen van mensen,
landen of religies te vermijden en voed ze op met tolerantie.
• Kinderen kijken ook goed hoe u zich in deze situaties
gedraagt. U heeft een voorbeeldfunctie. Ze merken veranderingen
in gedrag (andere reisplannen, andere vakantiebestemming,
andere routines, enz.) op en ze pikken ook signalen uit
gesprekken van andere volwassenen op.
• Laat kinderen merken hoe u zich voelt, ook als
u angstig en nerveus bent door bepaalde gebeurtenissen
in de wereld. Als ze niet te horen krijgen wat de oorzaak
is, denken ze misschien dat zij de schuld zijn en gaan
daarover dan piekeren.
• Laat ze niet teveel naar gewelddadige of bloedige
filmbeelden kijken.
• In spannende situaties is structuur voor kinderen
extra belangrijk. Hou zoveel mogelijk vast aan de normale
dagelijkse gang van zaken.
• Probeer niet af te dingen op de manier van kinderen
om met een moeilijke situatie om te gaan. Het is hun defensiemechanisme
zoals zij dat op dat moment nodig hebben.
• Overleg met de school hoe men daar met het onderwerp
terrorisme omgaat. Onderwijzend personeel weet ook vaak
goed met welke vragen en angsten een kind zit.
• Kinderen die een traumatische ervaring achter de
rug hebben zijn extra gevoelig voor de mogelijkheid van
terroristische aanslagen en al het nieuws erover. Geef
hen extra steun en aandacht.
• Let op lichamelijke klachten als hoofd- en maagpijn
bij kinderen. Ze uiten vaak hun angst langs deze weg.
Andere soortgelijke klachten zijn slaapstoornissen en
niet naar school willen.
• Kinderen die heel veel bezig zijn met vragen over
oorlog, vechten en terrorisme en die doodsangsten hebben,
moeten misschien hulp in de geestelijke gezondheidszorg
gaan zoeken.
• Kinderen willen ook graag kinderen zijn en dus
liever spelen en in bomen klimmen dan nadenken over wat
er elders in de wereld gebeurt, ook al ziet u aan de buis
gekluisterd vanwege weer een nieuwe aanslag.
• Kinderen zijn behoorlijk weerbaar en als u open,
eerlijk, consistent en steunend met ze omgaat komen ze gewoon
zonder problemen door moeilijke tijden heen.
Extra
opmerkingen over aanslagen en kinderen:
• Kinderen zijn veel kwetsbaarder voor chemische
en biologische bommen dan volwassenen.
• Kinderen hebben ook een andere behandeling
nodig na zulke aanslagen.
• Ze raken eerder lichaamsvocht en lichaamshitte
kwijt en hun gezondheid kan snel achteruitgaan.
• De geestelijke klap door een aanslag varieert
nogal bij kinderen, maar ze worden wel sterk beïnvloed
door de emotionele staat van hun verzorgers.
• Overheidsinstanties en hulpverleners zijn zich
niet van die risico's bewust, zeggen Amerikaanse bronnen.
In het e-boek wil ik verder op deze materie ingaan. |
